Ton Leijten

Onder de rook van de wollenstoffen fabrieken in Tilburg werd Ton geboren op 19 februari 1947.

De ouders van Ton waren, onder de druk van de wederopbouw redelijk in staat om de 2 jongens en een meisje een goede start in hun leven te geven. Dat er gewerkt moest worden was duidelijk. Zijn zusje, met het syndroom van Down, heeft in het gezin aanpassing gevergd. Ton reed soms met haar achter de kinderwagen. Hij zei dat het niet altijd gemakkelijk was.

Naar verluid was het de bedoeling dat Ton in een elektrotechnische opleiding en beroep werd gestuurd. Na verschillende bazen te hebben gehad, bleek dat dit voor Ton niet was weggelegd. Hij spaarde voor een gitaar en had daar duidelijk zijn zinnen opgezet. Met buurtgenoten speelde hij al op de potten en pannen bij zijn moeder in de keuken. Daarna werd er muziek gemaakt met de weinige middelen die er waren. Dit groeide uit tot optredens in de buurt toen ze nauwelijks 15 jaar waren. Instrumenten mee op de fiets door weer en wind.

Ton viel al gauw op bij gevestigde muzikanten en mocht vaak mee op tournee. Hij ging naar het conservatorium. Beginnen met een klassieke opleiding, waar een bases werd gelegd in de terminologie. Hij heeft deze opleiding niet afgemaakt. De 60-er jaren muziek had zijn voorkeur en kon daar het beste als autodidact aan de slag. Er werd in schuurtjes gerepeteerd met komende en gaande beginnelingen. Het kreeg vorm en ze kregen naast hun andere verplichtingen veel werk in de regio. Van 1963- 1966 heette de band "De Strangers". Onder leiding van manager Knicknie hadden zij optredens in het land. Ook het begeleiden van bekende Nederlandse artiesten.

Na deze periode wisselde Ton van bands en van repertoire.

In 1968 ontstond het trio "Veni, Vidi, Vici". Zij schreven eigen avant-gardistische muziek.

  • Veni vidi vici - vlnr:
  • Piet Schellekens
  • Henny Vrienten
  • Ton Leijten

Vanaf de jaren 70 speelde Ton in andere bands. Het repertoire wisselde van: Shadows, Beatles, Stones, Jimmy Hendriks, The Cream, Dr. Feelgood, Eric Clapton, The Free, Santana, Dire Straiths en vele tijdgeest covers ook Nederlandstalig. Als begeleidingsband populaire amusement en de top-40 Een contract bij Johnny Hoes wilden ze niet tekenen vanwege het genre.

Ton ging spelen door heel Nederland. Daarnaast ging hij werken in Duitsland in de bouw. En ook spelen in Duitsland. Irma, Peter en de Hilltops. Later met Mobilee. In nachtclubs, grootschalige party's en op legerbases. En ze hadden heel veel gein en avonturen.

Er werd veel geld verdiend en het leven werd slopend onder gebruik van diverse pep en alcohol.

In Hilversum werden interviews gegeven. Daarna ontstond er de begeleidingsband wisselend van naam door de jaren heen. "John Wisse and the Civilians" en "Mobilee". Begeleiding van o.a Rob de Nijs, Albert West, Willeke Alberti, Lee Towers. Bolland en Bolland. Ze traden op bij festivals, in voorprogramma's bij wielerrondes o.l v. promotie Woutje Wachtmans.

Ton ging werken bij Philips. En daarbij hard studeren. Hij werd daar technisch tekenaar in de periode van de opkomst van de PC en GSM. Graag wilde hij mengpanelen ontwikkelen en bezig zijn met geluidsapparatuur. Hij bouwde zelf mengpanelen en wilde daar zijn eigen zaak mee starten met een partnerschap. Dat was net iets te hoog gegrepen.

'En France'

Zijn privéleven ging slecht. Hij kreeg een zeer heftige burn-out. Agressief en vervelend voor zijn omgeving. Zijn gezondheid had een schade opgelopen. Diverse opnames was het gevolg. Hij had wel wat relaties. Ton was een gefrustreerd man. Los van een goede partner en familie. Geen contact met goede muzikanten en politiek maatschappelijke zaken. Hij, als temperament- en talentvol man kon het leven niet meer aan. Na wat omzwervingen heeft hij in Chaam een stekje gevonden waar hij ruim 10 jaar als een kluizenaar heeft geleefd. Hij had wel een goede vriend waar hij mee filosofeerde over de zin van het leven. Verder sloot hij zich aan bij een regio bandje "Boames" (ook in vroegere tijden) waar hij liedjes voor schreef en natuurlijk weer gitaar speelde. En ging hij bassen bij de band "The South".

 

Ton tijdens zijn laatste optreden live in Den Bonten Os op 25 februari 2005.

Ton kreeg een vriendin en de tijden leken zich te keren. Hij kreeg en kocht apparatuur voor een home-studio. En schreef liedjes aan de lopende band. Met als hit "Bloed, Zweet en Tranen". Met als tekstschrijf-partner Ron Schuurkes. Er werd een CD gemaakt: "Maxx" (akoestisch). Daarnaast werd er weer gespeeld met de

  • Eldor Litter Band
  • Van Lunteren
  • Friends to Friends
  • Maxx.

Hij trad regelmatig op in de regio en een enkele keer in Frankrijk. Hij zat vol met plannen voor een Nederlandstalig project eigen werk in samenwerking met Martijn Kerkhofs.

Maar Ton is in 2005 ernstig ziek geworden en overleden.

Tekst door Jeanet Booij.